انجمن جنرال , General

در اینجا مطالبی درباره ی سیستم عامل لینوکس گذاشته می شود

لینوکس (Linux)
نام لینوکس «Linux» از "Linux kernel" برگرفته شده است. که در سال 1991 توسط لینوس توروالدز آغاز گردید. منافع و کتابخانه های سیستم از سیستم عامل GNU می آیند که در سال 1983 توسط ریچارد استالمن آغاز شد . مشارکت و مداخلۀ GNU دلیل نام حاصلۀ Linux / GNU است. لینوکس که در زمنیۀ کاربردش در سرورها بسیار مشهور است ، توسط ادغاماتی نظیر Dell ، هولت پاکارد، Sun Micro system , Red Hat, Oracle corporation, Novel, IBM حمایت می شود. Linux به عنوان یک سیتسم عامل برای میزان وسیعی از سخت افزارهای کامپیوتری به کار می رود، نظیر کامپیوترهای Desktop ، ابر کامپیوترها ، سیستم های بازی ویدئویی نظیر پلی استیشن 2 و پلی استیشن 3 ، بازیهای arcade متعدد و دستگاههای تعبیه شده نظیر تلفن های همراه و ردیاب ها.

تاریخچه
سیستم عامل UNIX در دهۀ 1960 پر بار شد وگسترش یافت و برای اولین بار در سال 1970 به بازار آمد .موجودیت وسیع و قابلیت جابجایی آن بدین معنا بود که مورد توجه قرار گرفته وتوسط موسسات دانشگاهی ، تجارتخانه ها و غیره با طرح خود که بر تولید گران سیستم های دیگر اثر می گذاشت کپی و اصلاح شد.
ریچارد استالمن ، بنیانگذار طرح GNU ، که در سال 1984 آغاز به کار کرد ، هدف ایجاد یک سیستم نرم افزار کاملاً سازگار با NUIX را داشت که بطور کل از نرم افزار رایگان را داشت. در سال 1985 ریچارد استالمن بنیاد نرم افزار رایگان را بنا کرد و گواهینامۀ همگانی GNU ، را توسعه داد.( GNU GPL) بسیاری از برنامه های مورد نیاز در یک OS (نظیر کتابخانه ها ، همکاران ، ویرایشگرهای متنی ، یک UNIX Shell و یک سیستم پنجره ای ) در اوایل دهۀ 1990 کامل شدند ، گرچه عناصر سطح پایین نظیر device driver ها Daemon ها و kernel جایگاه نا تمام بودند. لینوس تور والذر گفته است که اگر kernel GNU در آن زمان موجود بود (1991) او تصمیم به نوشتن برنامۀ خود را اتخاذ نمی کرد.

MINiX

لینوس تور والذر ، خالق kernel Linux بود. MINIX یک سیستم مشابه Linux هدف استفادۀ دانشگاهی ایجاد شد، توسط آندرو. اس . تاننباوم در سال 1987 وارد بازار شد. در حالیکه رمز منبع برای سیستم موجود بود، اما اصلاح و توزیع مجدد آن با محدودیت روبرو بود. (که امروز این گونه نیست) . به علاوه ، طرح 16 بیتی MINIX به طور مناسب برای طرح 32 بیتی ساختار Intel 386 بسیار ارزان و عمومی برای کامپیوترهای شخصی اتخاذ نگردید. در سال 1991، تور والذر آغاز به کار برروی یک جایگزین غیر تجاری برای MINIX کرد. در حالیکه در دانشگاه هلسینکی حضور می یافت. درنهایت این عمل به Linux kernel ختم شد. در سال 1992، تاننباوم مقاله ای را به Usenet ارسال کرد که ادعا داشت Linux منسوخ است. در این مقاله ، وی از سیستم مذکور به جهت طرح یکپارچه آن و وابستگی و نزدیکی بسیارش به ساختار x86 آن انتقاد کرد و بنابراین چنانچه وی آنرا غیر قابل جابجایی یافت ،«یک اشتباه اساسی» نامید. او بیان کرد که افرادی که یک سیستم عامل مدرن می خواهند باید دنبال سیستمی باشند که بر اساس الگوی micro kernel است. این نامه پاسخ تور والذر و کن تامسون یکی از بنیانگذاران UNIX را می طلبید که سبب مذاکره ای معروف در مورد طرحهای micro kernel و monolithic kernel شد. Linux در ابتدا به فضای کاربردی MINIX وابسته بود. با رمزی از سیستم رایگان و موجود GNU ، این بسیار مزیت داشت اگر می شد آنرا با یک OS تازه وارد استفاده کرد. رمزی که تحت اختیار GNU GPL مجاز می شد را می توان در طرحهای دیگر تا زمانی به کاربرد که آنها هم تحت همان مجوز مطابق عرضه شده باشند . برای ایجاد یک Linux Kernel مطابق با اجزای طرح GUN ، تور والذر یک سوییچ را از گواهی اصلی خود ایجاد کرد که از توزیع مجدد تجاری آن جلوگیری می نمود به GNU GPL بود. توسعه گران Linux و GNU بر روی ادغام اجزای GNU با Linux کار کردند تا یک سیستم عامل کاملاً عملکردی و آزاد را ایجاد کنند.

طرح
Linux یک سیستم عامل مشابه UNIX است و قسمت عمدۀ طرحش را از اصول برقرار شده در UNIX در طول دهۀ 1970 و 1980 اقتباس می کند.Linux از یک Kernel یکپارچه و Linux Kernel استفاده می کند که کنترل پردازش ، شبکه سازی و دستیابی های سیستم فایلی و جانبی را به عهده دارد. Device driver ها مستقیماً با kernel آمیخته شده اند. بیشتر عملکرد سطح بالاتر Linux توسط طرحهایی مجزای فراهم شده است که با kernel سطح مشترک دارند. Gnu user land یک بخش مهم بیشتر سیستهای Linux است کهUNIX tool, shell هایی را فراهم می کند که بسیاری از امور سیستم عامل اصلی را انجام می دهند. از همه مهمتر این ابزار یک سیستم Linux را با سطح مشترک کاربر گرفیکی شکل می دهند که می تواند مورداستفاده قرار بگیرد و معمولاً در سیستم ویندوز عمل می کند.
توسعه
تفاوت نخست بین Linux و بسیاری از سیستم های عامل همزمان و معاصر عمودی دیگر این است که Linux kernel و اجزای دیگر نرم افزار منبع رایگان و آزاد هستند.Linux تنها سیستم عاملی نیست که این شرایط را دارد،گرچه معروف ترین و پر کاربرد ترین نوع است. برخی از گواهی های نرم افزاری منبع آزاد و رایگان بر اساس اصل copy left هستند، یک نوع عمل متقابل : هر اثری که از یک بخش copy left نرم افزار اتخاذ می شود هم باید خود copy left باشد. معروف ترین و رایجترین گواهی نرم افزاری آزاد ، GNU GPL برای Linux Kernel و بسیاری از اجزای طرح GNU به کار می رود. Linux به عنوان یک سیستم عامل که تحت رقابت با سیستم های عامل اصلی است ، نمی تواند بر یک مزیت انحصاری متکی باشد، برای این کهLinux برای کاربران راحت باشد، هدف قابلیت عملکرد بینابین با سیستم های دیگر و استانداردهای محاسباتی ایجاد شده را دارد. سیستم های Linux هر جا که ممکن باشد الحاق استانداردهای POSIX ،SUS ،ISO، ANSI می شوند، گرچه تا به امروز تنها یک توزیع POSIX.1 ,Linux مجاز شده که Linux –FT است.
طرحهای نرم افزاری رایگان گر چه به صورتی همکارانه توسعه یافتند اما اغلب به طور مستقل از هم ایجاد شده اند . با این وجود با این امر که مجوزهای نرم افزاری به طور صریح توزیع را مجاز می کنند، این امر برای طرحهای وسیعتر اساسی را ایجاد می کند که نرم افزار ایجاد شده توسط طرح های مستقل را جمع آوری کرده و آن را یکباره به شکل توزیع Linux موجود می سازد.

یک توزیع Linux که عموماً "distro" نامیده می شود، طرحی است که بر جمع آوری دور دست نرم افزاری بر اساس Linux مدیریت و برقراری یک سیستم عامل Linux را تسهیل می کند. توزیعات توسط افراد ، تیمهای loose- knit ، سازمانهای داوطلبانه و نمایندگیهای تجاری حفظ می شوند . آنها شامل نرم افزار سیستم و نرم افزار کاربرد به صورت بسته بندی هایی می شوند ، و نرم افزار مخصوص توزیع برای برقراری اولیۀ سیستم و پیکره بندی و همچنین upgrade ها و برقراری های بسته بندی بعدی. یک توزیع مسئول پیکره بندی ناقص سیستم های Linux نصب شده ، امنیت سیستم و به طور عمومی تر ، ادغام و هماهنگی بسته های نرم افزاری مختلف به طور منسجم است.

انواع سیستم‌های فایل در یونیکس و لینوکس:
اما بحث اصلی ما درمورد سیستم فایلهای مبتنی برلینوکس است که برخی از آنها عبارتند از ext۲، ext۳، xfs، reiserfs و غیره. این سیستم فایل‌ها در جزئیات فنی دارای تفاوت‌هایی با هم هستند ولی از نظر ساختاری که ایجاد می‌کنند مشابه بوده و تفاوت چندانی باهم ندارند. در این مقاله ما وارد جزئیات فنی هر نوع از سیستم فایلها نشده و تنها ساختار آنها را بررسی خواهیم کرد.

● سیستم فایل یا درخت؟
سیستم فایل سیستم‌عامل‌های مبتنی بر یونیکس و لینوکس بصورت یک درخت وارونه پیاده سازی شده است. در یونیکس و لینوکس دیگر شما چیزی به نام درایوهای A، C و ... ندارید. تمام ابزارها و سیستم فایلها شاخه‌هایی از این درخت وارونه هستند. مرکز این درخت ، ریشه یا root نام دارد که بالاترین سطح سیستم فایل را تشکیل می‌دهد. زیر ریشه، پوشه‌هایی قرار دارند که سایر قسمت‌های سیستم فایل را تشکیل می‌دهند. سیستم فایل از تعداد زیادی پوشه تشکیل شده‌است که این پوشه‌ها تقریبا در تمامی سیستم‌عامل‌های مبتنی بر یونیکس و لینوکس مشترک هستند. ا

● پارتیشن‌ها :
در سیستم فایل سیستم‌عامل‌های مبتنی بر لینوکس و یونیکس، دیسک‌های سخت می‌توانند پارتیشن‌های متعددی داشته باشند. در این صورت هر پارتیشن دارای یک نقطه اتصال یا mount point می‌باشد که در آن نقطه به درخت سیستم فایل متصل می‌شود. مثلاً می‌توانید اطلاعات کاربران سیستم را در یک پارتیشن جداگانه ذخیره نموده و نقطه اتصال آنرا home تعیین کنید که محل قرارگیری اطلاعات کاربران است و به همین ترتیب.

● بخش‌های درخت سیستم فایل:
اکنون به بررسی تک تک شاخه‌های سیستم فایل می‌پردازیم. توجه داشته باشید که دسترسی به اکثر این شاخه‌ها فقط توسط کاربر ریشه امکان پذیر است.
▪ شاخه bin: در این شاخه، دستورات سیستم‌عامل که برای تمام کاربران قابل دستیابی هستند و برخی دستورات مدیریتی سیستم، قرار می‌گیرند.
▪ شاخه boot: این شاخه که می‌تواند در یک پارتیشن جداگانه بوده و به پوشه boot متصل شده باشد، حاوی برنامه راه‌نداز بوت سیستم عامل می‌باشد. مانند Grub و Lilo.
▪ شاخه dev: محل قرارگیری نقطه دسترسی‌های ابزارهای سخت افزاری است. مثلا تمام پورت‌ها، پارتیشن‌ها و... در اینجا دارای یک فایل هستند. برای مثال فایل dev/fd۰ نشان­دهنده فلاپی درایو سیستم است و به همین ترتیب. بسیاری از برنامه‌های کاربردی از این فایلهای دسترسی، برای خواندن و نوشتن داده‌ها بر روی ابزار مورد نظرشان استفاده می‌کنند. مثلا یک برنامه کاربردی فایل dev/fd۰ را باز کرده و در آن می‌نویسد. در حقیقت اطلاعات روی درایو فلاپی و دیسکی که در آن قرار دارد، نوشته خواهد شد.
▪ شاخه etc: در این شاخه فایل‌های پیکربندی برنامه‌های سرویس دهنده و برخی فایلهای سیستمی دیگر قرار می‌گیرند. مثلا فایل پیکربندی سرویس دهنده وب آپاچی در سیستم‌های دبیان در etc/apache/http.conf قرار دارد و به همین ترتیب.
▪ شاخهhome: در این شاخه دایرکتوری‌های خانگی کاربران سیستم و اطلاعات آنها قرار می‌گیرد. بهتر است این شاخه در یک پارتیشن جداگانه قرار گرفته و متصل شود. این کار حفاظت از داده‌های کاربران را بالاتر خواهد برد. ضمنا در صورت نیاز به فرمت و نصب مجدد سیستم، اطلاعات کاربران دست نخورده باقی مانده و پس از نصب مجدد، کلیه تنظیمات شخصی و اطلاعات آنها بدون تغییر باقی خواهند ماند.
▪ شاخهlib: این شاخه همانطور که از نام آن پیداست، محل قرار گیری فایل‌های کتابخانه برنامه‌ها است. این کتابخانه‌ها توسط برنامه‌های کاربردی و ابزارهای برنامه نویسی بکار گرفته می‌شوند.
▪ شاخهmnt: این شاخه معمولا دارای زیرشاخه‌هایی مانند Floppy و CD-ROM بوده و محل اتصال سنتی درایوهای فلاپی و CD-ROM می‌باشد. همچنین پارتیشن‌ها دیگر دیسک سخت را نیز می‌توانید در این شاخه متصل نمایید. البته اجباری به این کار وجود ندارد. مثلا در سیستم‌های مبتنی بر دبیان، درایوهای فلاپی و CDROM در شاخه‌های Floppy و CD-ROM که در زیر ریشه قرار دارند، متصل می‌شوند. اتصال و برداشتن اتصال پارتیشن‌ها و درایوها با استفاده از دستور mount صورت می‌گیرد. اشتراکات شبکه را نیز می‌توانید در این شاخه متصل نمایید.
▪ شاخه proc: این شاخه یک سیستم فایل مجازی است که برخی اطلاعات مربوط به سیستم و هسته از آن قابل دستیابی می‌باشد. مثلا فایل version در این شاخه حاوی اطلاعات هسته سیستم عامل مانند نسخه آن و ... می‌باشد.
▪ شاخه sbin: دستورات و برنامه‌های مدیریتی سیستم در این شاخه قرار می‌گیرند که مخصوص کاربر root است.
▪ شاخهtmp: محل قرارگیری برخی فایلهای موقتی برنامه‌های کاربردی است.
▪ شاخه usr: بسیاری از برنامه‌های کاربردی در این شاخه نصب می‌شوند. مثلا Xwindow در این شاخه قرار دارد. همچنین برخی دستورات و دستورات مدیریتی نیز در مسیرهای usr/bin و usr/sbin قرار می‌گیرند.
▪ شاخه var: این شاخه که معمولا در کامپیوترهای سرویس دهنده در یک پارتیشن جداگانه قرار می‌گیرد، مخصوص برنامه‌های سرویس دهنده‌ای مانند وب و FTP و بانکهای اطلاعاتی است. مثلا فایل‌های مربوط به یک وب سایت می‌توانند در var/www قرار گیرند. به دلیل اینکه در برخی از حملات DOS دیسک سخت سیستم با فایل‌های اضافی و بی­استفاده پر می‌شود، این شاخه را در یک پارتیشن جداگانه قرار می‌دهند که در صورت قرارگیری تحت حمله و پرشدن احتمالی دیسک سخت، کل سیستم عامل دچار وقفه نگردد و آسیب به همان قسمت محدود شود.
تمامی شاخه‌هایی که در بالا توضیح داده شد، می‌توانند در پارتیشن‌های جداگانه قرار داده شوند. ولی ضرورتی ندارد.

● پارتیشن swap:
هنگام نصب لینوکس، پارتیشنی به نام swap می‌سازید. کاربرد این پارتیشن چیست؟ این پارتیشن که تحت ساختار سیستم فایل جایی متصل نمی‌شود، محل قرارگیری swapping file لینوکس که همان حافظه مجازی روی دیسک سخت است، می‌باشد. بهتر است حجم آنرا برابر یا ۲ برابر حافظه سیستم خود تعیین نمایید.

من رو دستگام لینوکس رو با یبرنامه جوری ریختم که از ویندوز میشه بازش کرد4از نظر امنیتی عالیه.نیاز به انتی ویروس نداره وا مدل RED hatهست